Τα σκουλήκια παραμένουν ένα από τα πιο αμφιλεγόμενα θέματα στην ιατρική. Μερικοί γιατροί συνεχίζουν να θεωρούν το νυχτερινό τρίξιμο των δοντιών και τη δυσπεψία ως τα πρώτα συμπτώματα των σκουληκιών στους ανθρώπους.
Άλλοι ειδικοί θεωρούν ότι η προσβολή από ελμίνθους είναι αβλαβής και συμβουλεύουν να μην ληφθούν μέτρα εάν εντοπιστεί παράσιτο.
Τύποι σκουληκιών στον άνθρωπο
Η ιατρική γνωρίζει περισσότερα από 300 είδη διαφόρων παρασίτων που μπορούν να ζουν στο ανθρώπινο σώμα. Το σκουλήκι είναι ένα σκουλήκι από το γένος Helminths που παρασιτοποιεί το σώμα των θηλαστικών (ανθρώπων και ζώων). Δεν πρέπει να προκαλεί ορατή βλάβη στο σώμα του ξενιστή. Ωστόσο, σε ορισμένες περιπτώσεις οδηγεί στην ανάπτυξη σοβαρών παθολογιών.
Πώς μοιάζει ένα σκουλήκι; Εξαρτάται από τον τύπο της ελμίνθου, από τους οποίους υπάρχουν δύο στον άνθρωπο:
- Στρογγυλό. Αυτοί είναι οι ασκαρίδες, οι σκώληκες και οι σκώληκες. Τα μεγάλα στρογγυλά σκουλήκια μπορούν να φτάσουν σε μήκος τα 10-40 cm. Συχνά συσσωρεύονται στο λεπτό έντερο και το μπλοκάρουν. Τα pinworms είναι μικρά στρογγυλά σκουλήκια με μέγιστο μήκος 1 cm. Οι μαστίγιοι παρασιτούν στο παχύ έντερο και φτάνουν σε μήκος τα 4-5 εκατοστά. Τα αυγά σκουληκιών φαίνονται διαφορετικά, αλλά σχεδόν όλα έχουν στρογγυλό σχήμα.
- Αυτοκόλλητη ταινία. Αυτά τα σκουλήκια περιλαμβάνουν ταινίες και σκουλήκια ταινίας. Χαρακτηρίζονται από μακρύ (έως αρκετά μέτρα) σώμα με μικρό κεφάλι. Οι μακροσκώληκες και οι επίπεδοι σκώληκες μπορούν να αποικιστούν στα έντερα, στο συκώτι και σε άλλα όργανα του ανθρώπου. Αυτό το υποείδος περιλαμβάνει τυχαία σκουλήκια με επίπεδο, μακρύ σώμα και κεφάλι. Επίσης διαθέτουν βεντούζες ή βεντούζες.
Εκτός από αυτά τα είδη, το σώμα παρασιτεί από Giardia και πρωτόζωα που επηρεάζουν το ήπαρ και το λεπτό έντερο. Όλα τα είδη παρασίτων χαρακτηρίζονται από την αδυναμία πλήρους ύπαρξης εκτός του σώματος του ξενιστή, την υψηλή αναπαραγωγική λειτουργία και την ικανότητα εξάπλωσης σε όλο το σώμα.
Πού μένουν;
Για να καταλάβετε γιατί τα σκουλήκια είναι επιβλαβή, πρέπει να γνωρίζετε τον τύπο και τη θέση τους στο σώμα. Όταν τα σκουλήκια εντοπίζονται αρχικά στα έντερα, ταξιδεύουν εύκολα μέσω της κυκλοφορίας του αίματος και φτάνουν στους πνεύμονες, το συκώτι, τον εγκέφαλο και τα οπτικά όργανα.
Οι ελμίνθοι εγκαθίστανται συχνότερα στα έντερα. Εκεί βλάπτουν τη βλεννογόνο μεμβράνη επειδή τα παράσιτα ρουφούν ή ροκανίζουν τον εντερικό βλεννογόνο για να λάβουν τροφή.
Χρειάζονται συνεχώς χωνεμένη τροφή ή αίμα για θρέψη. Όσο περισσότερα παράσιτα υπάρχουν στο έντερο, τόσο περισσότερα θρεπτικά συστατικά απομακρύνονται από τον ξενιστή. Εμφανίζεται δηλητηρίαση από τοξίνες. Τα απόβλητα των σκουληκιών εισέρχονται στον αυλό του εντέρου και στη συνέχεια στο ανθρώπινο αίμα, προκαλώντας γενική μέθη.
Ταξινόμηση
Ανάλογα με τον βιότοπο των παρασίτων στη φύση, διακρίνονται οι ακόλουθοι τύποι σκουληκιών στον άνθρωπο:
- Γεωελμίνθοι. Μέρος του κύκλου ζωής λαμβάνει χώρα στο έδαφος. Κανονικά, τα αυγά των παρασίτων πέφτουν στο έδαφος με περιττώματα, τα οποία εισέρχονται στο σώμα του νέου ξενιστή μαζί με χώμα, λαχανικά και φρούτα. Στους γεωέλμινθους περιλαμβάνονται οι στρογγυλοί σκώληκες, οι μαστιγωτοί, οι αγκυλόστομες και οι νέκτορες.
- Βιοελμινθοί. Για να αναπτυχθούν και να ωριμάσουν τέτοια παράσιτα, πρέπει να παραμείνουν μόνιμα στο σώμα ενός θηλαστικού. Η ανάπτυξη των αυγών ξεκινά όταν εισέρχονται στο σώμα ενός ενδιάμεσου ξενιστή - ενός ζώου, ενός πουλιού ή ενός ψαριού. Για να ωριμάσουν και να αναπαραχθούν, τα σκουλήκια πρέπει να εισβάλουν σε έναν νέο οργανισμό, συνήθως ένα θερμόαιμο ζώο ή άτομο. Αυτοί οι έλμινθοι περιλαμβάνουν ταινίες, νηματώδεις και εχινόκοκκους.
- Έλμινθες επαφής. Η μικρότερη ομάδα. Η μόλυνση με αυτά τα έλμινθια συμβαίνει μέσω άμεσης επαφής με τον ιδιοκτήτη ή τα προσωπικά του αντικείμενα και ρούχα. Στα μεταδοτικά παράσιτα περιλαμβάνονται οι σκώληκες καρφίτσας και οι νάνοι ταινίας.
Γιατί τα σκουλήκια είναι επιβλαβή;
Οι γιατροί συχνά διαφωνούν για το εάν τα σκουλήκια είναι επικίνδυνα και πόσο επικίνδυνα είναι. Υπάρχει η άποψη ότι τα παράσιτα δεν μπορούν να επιβιώσουν σε ένα υγιές ανθρώπινο σώμα. Αν μείνουν, ο αριθμός τους θα είναι πολύ περιορισμένος και δεν θα κάνουν μεγάλη ζημιά.
Αυτή η θεωρία επιβεβαιώνεται από τους υποστηρικτές της από το γεγονός ότι ένα άτομο έρχεται καθημερινά αντιμέτωπο με πολλά παθογόνα βακτήρια, ιούς και άλλους μικροοργανισμούς με τους οποίους το σώμα αντιμετωπίζει με επιτυχία.
Χάρη στους φυσικούς αμυντικούς μηχανισμούς, ένα άτομο μπορεί να καταπολεμήσει τους έλμινθους που έχουν εισέλθει στο γαστρεντερικό σωλήνα ή στο δέρμα. Ωστόσο, εάν η μόλυνση ήταν μαζική και τα παράσιτα βρίσκονταν σε περιβάλλον ευνοϊκό για αυτά, τα σκουλήκια στα έντερα ή στο συκώτι μπορούν να οδηγήσουν στην ανάπτυξη πολλών ασθενειών.
Ο βαθμός βλάβης στο σώμα εξαρτάται από το πόσο καιρό ζουν τα σκουλήκια στον άνθρωπο. Η διάρκεια παραμονής των παρασίτων εξαρτάται από τον τύπο τους. Μερικά από αυτά εγκαταλείπουν το σώμα μετά από έναν αναπαραγωγικό κύκλο όταν οι άνθρωποι είναι ενδιάμεσος ξενιστής, όπως σε μόλυνση με ταινία βοοειδών ή βδέλλα γάτας. Ωστόσο, τις περισσότερες φορές τα παράσιτα υπάρχουν στο ανθρώπινο σώμα εδώ και χρόνια.
Οι συνέπειες της μόλυνσης από σκουλήκια είναι ένα εξασθενημένο ανοσοποιητικό σύστημα, η εξασθενημένη πέψη και μια γενική αποδυνάμωση του σώματος, το οποίο δεν μπορεί πλέον να αντιμετωπίσει το φυσιολογικό στρες και άλλες ασθένειες. Η προσβολή από σκουλήκια είναι ιδιαίτερα επικίνδυνη σε παιδιά και γυναίκες. Τα παράσιτα παρεμβαίνουν στην πλήρη ανάπτυξη και ανάπτυξη του παιδιού και προκαλούν αποβολή ή καθυστερημένη ανάπτυξη του εμβρύου σε έγκυες γυναίκες.
Συμπτώματα σκουληκιών
Όταν εμφανίζεται μια προσβολή από παράσιτο, εμφανίζονται εκδηλώσεις που είναι τυπικές για όλους τους τύπους μόλυνσης και ειδικές για κάθε είδος.
Κοινά συμπτώματα των σκουληκιών σε ενήλικες:
- Αύξηση της θερμοκρασίας του σώματος σε θερμοκρασία υποπυρετού χωρίς προφανή λόγο.
- Πόνος στην κοιλιά, δεξιό υποχόνδριο.
- αστάθεια κοπράνων?
- αλλαγή στην όρεξη?
- απώλεια βάρους?
- Αδυναμία, απώλεια απόδοσης, πονοκέφαλος.
Τα ακόλουθα συμπτώματα είναι χαρακτηριστικά της ασκαρίασης:
- Ναυτία, πόνος στην κοιλιά και δεξιό υποχόνδριο.
- ένα εξάνθημα που εμφανίζεται τακτικά σε όλο το σώμα.
- μειωμένη όρεξη και απώλεια βάρους.
Με την εντεροβίαση (pinworm) παρατηρούνται τα ακόλουθα:
- κοιλιακό άλγος?
- φαγούρα στην περιοχή του πρωκτού.
- Αλλαγή στην όρεξη.
Η διφυλλοβοθρίαση (μακριές ταινίες στον άνθρωπο) εκδηλώνεται:
- ναυτία, έμετος?
- πόνος στην κοιλιακή περιοχή?
- πεπτικές διαταραχές?
- Αδυναμία, πονοκέφαλος, λιποθυμία.
Εάν τα σκουλήκια εισχωρήσουν στο συκώτι, στους πνεύμονες ή σε άλλα εσωτερικά όργανα, μπορεί να μην παρατηρηθούν συμπτώματα μόλυνσης για μεγάλο χρονικό διάστημα. Στη συνέχεια εμφανίζονται σημάδια δυσλειτουργίας ενός συγκεκριμένου οργάνου: βήχας, ίκτερος του δέρματος, ταχυκαρδία.
Με ποιον γιατρό πρέπει να απευθυνθώ εάν έχω προσβολή από έλμινθο;
Εάν υποψιάζεστε σκουλήκια στο στομάχι σας, μπορείτε να επικοινωνήσετε με έναν παιδίατρο ή έναν θεραπευτή που θα σας παραπέμψει για εξέταση και θα συνταγογραφήσει θεραπεία. Επίσης, τα σκουλήκια στο στομάχι απαιτούν διαβούλευση με λοιμωξιολόγο ή παρασιτολόγο.
Διάγνωση
Η ανίχνευση των ελμινθών πραγματοποιείται με διάφορους τρόπους:
- Ανάλυση κοπράνων και απόξεση για αυγά σκουληκιών. Οι περισσότεροι έλμινθες ζουν στα έντερα, επομένως αυγά ή μέρη του σώματος των παρασίτων μπορούν να βρεθούν στα κόπρανα ή στα απόβλητα. Το μειονέκτημα αυτής της μεθόδου είναι η χαμηλή αξιοπιστία της, καθώς οι έλμινθες μπορούν να ανιχνευθούν στα κόπρανα μόνο σε περιπτώσεις μαζικής μόλυνσης.
- ELISA για προσβολή ελμινθών. Η μέθοδος ενζυμικής ανοσοδοκιμασίας σάς επιτρέπει να ανιχνεύσετε αντισώματα σε παράσιτα. Στην οξεία μορφή της λοίμωξης προσδιορίζεται το IgM και εάν ένα άτομο έχει ήδη παρασιτώσει ή η λοίμωξη έχει γίνει χρόνια, τότε το IgG.
- Δείγμα αίματος. Ανιχνεύει αντισώματα έναντι ορισμένων τύπων σκουληκιών. Θεωρείται η πιο ακριβής διαγνωστική μέθοδος.
Υπάρχουν λιγότερο κοινές διαγνωστικές μέθοδοι: ανίχνευση προσβολής από ελμίνθους χρησιμοποιώντας κάμερα θερμικής απεικόνισης ή ηλεκτρομαγνητικές δονήσεις που παράγονται από παράσιτα. Αλλά αυτές οι μέθοδοι δεν χρησιμοποιούνται ευρέως. Για να επιβεβαιωθεί η διάγνωση, συνταγογραφείται επιπλέον υπερηχογράφημα της κοιλιακής κοιλότητας, της καρδιάς, της αξονικής τομογραφίας εσωτερικών οργάνων και της μαγνητικής τομογραφίας των αιμοφόρων αγγείων.
Αντιμετώπιση ελμινθικών προσβολών
Η διάγνωση της παρασίτωσης συχνά προκαλεί αρνητική αντίδραση στους ασθενείς, γι' αυτό και αρνούνται ακόμη και τη θεραπεία. Τι πρέπει λοιπόν να κάνετε εάν εσείς ή τα μέλη της οικογένειάς σας διαπιστωθεί ότι έχετε σκουλήκια;
Στις μέρες μας η αντιμετώπιση των ελμινθικών προσβολών σε ενήλικες και παιδιά δεν προκαλεί δυσκολίες. Υπάρχει μια ποικιλία φαρμάκων κατά των παρασίτων – ευρέως φάσματος ή υψηλής εξειδίκευσης.
Σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να κάνετε αυτοθεραπεία, πόσο μάλλον να προσπαθήσετε να αφαιρέσετε μόνοι σας τα σκουλήκια από έναν ενήλικα ή ένα παιδί. Κάθε ένα από τα φάρμακα έχει το δικό του βαθμό τοξικότητας και μπορεί να προκαλέσει δηλητηρίαση του σώματος. Μόνο ένας γιατρός μπορεί να συνταγογραφήσει την κατάλληλη φαρμακευτική αγωγή και μέθοδο θεραπείας.
Φαρμακευτική θεραπεία
Για να απαλλαγείτε από τα σκουλήκια, συνιστώνται τα ακόλουθα:
- Καθολικά σκευάσματα για όλους τους τύπους παρασίτων.
- Τα φάρμακα είναι αποτελεσματικά κατά των ασκαρίδων και των αγκυλόστομων.
- Φάρμακα ευρέος φάσματος.
Όλα τα είδη φαρμάκων για σκουλήκια βοηθούν μόνο να απαλλαγούμε από τα ενήλικα σκουλήκια. Επομένως, για να καταστρέψετε εντελώς όλες τις προνύμφες και τα αυγά, πρέπει να υποβληθείτε σε πολλά μαθήματα θεραπείας.
Παραδοσιακές μέθοδοι
Για να απαλλαγείτε από τα σκουλήκια, υπάρχουν οι ακόλουθες συνταγές:
- Αψιθιά σε σκόνη. Πάρτε 0,5 κουτ. μία φορά την ημέρα για 3 ημέρες.
- Πράσινα καρύδια. Εγχέεται σε αλκοόλ και λαμβάνεται 1 κουταλάκι του γλυκού για 10-14 ημέρες. μια φορά την ημέρα.
- σπόρους γαρύφαλλου. Τα ψιλοκομμένα γαρίφαλα μαζεύονται με τη μύτη ενός μαχαιριού. Η θεραπεία διαρκεί 7-10 ημέρες.
δίαιτα
Κατά τη θεραπεία ελμινθικών προσβολών, συνιστάται να μην τρώτε βαριές τροφές ή να αρνηθείτε προσωρινά να φάτε για να ενισχύσετε το αποτέλεσμα της θεραπείας. Και για να επιταχύνετε την απομάκρυνση των τοξινών από το σώμα, πρέπει να πίνετε όσο το δυνατόν περισσότερα υγρά.
Δρόμοι μόλυνσης και πρόληψης
Υπάρχουν τρεις κύριες μέθοδοι μόλυνσης με ελμινθίαση:
- Φαγητό. Η πιο κοινή οδός μόλυνσης. Τα αυγά των σκουληκιών μπορούν να μεταφερθούν στο νερό ή στο έδαφος. Μπορείτε εύκολα να μολυνθείτε τρώγοντας άπλυτα φρούτα, λαχανικά και μούρα. Πολλά παράσιτα ζουν στα ψάρια του ποταμού και στα θαλασσινά, στο ωμό κρέας και στα γαλακτοκομικά προϊόντα που δεν έχουν υποστεί θερμική επεξεργασία.
- Μη τήρηση κανόνων προσωπικής υγιεινής. Μπορείτε να μολυνθείτε από έλμινθους οπουδήποτε: σε δημόσιες εγκαταστάσεις εστίασης, μεταφορές, καταστήματα, στο δρόμο, μέσω της επαφής με ζώα του δρόμου και οικόσιτα ζώα. Ο μόνος τρόπος πρόληψης παραμένει η προσωπική υγιεινή και η παρακολούθηση της κατάστασης των κατοικίδιων ζώων.
- Επικοινωνία και νοικοκυριό. Με αυτόν τον τρόπο οι ελμινθικές προσβολές εξαπλώθηκαν στις παιδικές παρέες. Είναι επίσης δυνατό να μολυνθούν μέλη της ίδιας οικογένειας μοιράζοντας πετσέτες, κλινοσκεπάσματα ή ρούχα.
Μεταδίδονται τα σκουλήκια απευθείας από άτομο σε άτομο; Αυτό είναι σπάνιο, αλλά η στενή επαφή με έναν μολυσμένο ασθενή αυξάνει τον κίνδυνο να μολύνει άλλους πολλές φορές. Η μόνη πρόληψη της ελμινθίασης είναι η τήρηση των κανόνων προσωπικής υγιεινής και η προσεκτική επεξεργασία των τροφίμων.
Συνιστάται να υποβάλλεστε σε εξετάσεις και εξετάσεις ετησίως με το γιατρό σας. Εάν τα σκουλήκια δεν αντιμετωπιστούν, η υγεία ενός ατόμου μπορεί να επηρεαστεί σοβαρά. Και με την εισβολή ορισμένων τύπων παρασίτων υπάρχει κίνδυνος για τη ζωή.